Według zapisków dziewiętnastowiecznych księdza Kusionowicza oraz innych zapisów i notatek księdza Smółki z pierwszej połowy dwudziestego wieku w historii Gdowa wymienić można wielu plebanów.
1325 rok – Mikołaj, budowniczy murowanego kościoła;
1401 rok – Mikołaj, rektor zabity przez Prandotę Boczowskiego;
1402 – 1412 Aleksander Niemierza;
1412-24 Jan założyciel szkoły parafialnej utrzymywanej przez kościół;
1425 – 41 Mikołaj, rektor gdowskiej szkoły parafialnej;
1444-52 Marcin Golaska, za staraniem właścicielki Gdowa Joanny Wielopolskiej, otrzymał – nadane przez króla Władyslawa III Warneńczyka – przywileje dla kościoła;
1524 – 30 Piotr Jordan;
1530 – 48 Marcin;
1549-56 Tomasz Wolski;
1564- 88 Marcin Gałązka;
1588-95 Paweł Nasierowski;
1596-1606 Jan Dębochowski, założyciel charytatywnego Bractwa Różańcowego Żelaznych Krów;
1606-32 Stanisław Przeździecki;
1642-62 Paweł Wiączkowic;
1662-64 Grzegorz Dziedziczkowic;
1664 Wojciech Mirzyński;
1664-1666 Walenty Boczewski;
1666-1668 Grzegorz Kadkawski;
1669-79 Stanisław Wojewski, wcześniej sekretarz królowej Ludwiki Gonzagi, kanonik krakowski;
1679-82 Marcin Dziuli;
1682-93 Piotr Jordan, wybudował pod środkową częścią kościoła kryptę grobową, przeznaczoną dla miejscowych dziedziców oraz księży;
1693-94 Jan Furmankiewicz;
1694-1711 Aria Neosanderowski, podczas wielkiego pożaru kościoła w 1705 r. spłonął oryginalny, cudowny obraz NMP;
1711-14 Ignacy Hołodyński;
1714-21 Antoni Burski;
1721-40 Wojciech Tomankiewicz;
1740-79 Antoni Kosiński, rektor, zamówił u Korneckich z Gdowa barokowe ołtarze;
1780-88 Adam Dunin Wąsowicz, choć trzeba nadmienić, iż w tamtym czasie nie urzędował on w Gdowie a praktycznie urząd sprawował wikary Jakub Kański z pomocą księży: Marcelego Słupeckiego, Franciszka Chmurowicza, Jakuba Żądlińskiego;
1788-1815 Franciszek Latasiewicz, po pożarze w 1790 dokonał przebudowy kościoła. Obniżono gotyckie mury, przedłużono nawę aż do wolno stojącej wieży, zmieniono okna na prostokątne, położono płaski strop z desek. Ustawiono ołtarze Korneckich;
1816 -42 Bartłomiej Jurgowski, założył nowy cmentarz na granicy z Bilczycami;
1842-88 Ludwik Kusionowicz, z inicjatywy Eleonory Fihauserowej, dziedziczki dworu w Fałkowicach, rozbudował gdowski kościół, przedłużając prezbiterium oraz budując nową zakrystię i sześciokątną kaplicę południową. Był założycielem Bractwa Wstrzemięźliwości;
1889-1904 Michał Kolor, jeden z inicjatorów usypania kopca Powstańców Krakowskich;
1905-54 Jan Smółka, zmienił pokrycie dachu kościoła z gontu na dachówkę, podniósł wieżę o jedną kondygnację;
1954-56 Józef Karkula, był administratorem;
1956-73 Jan Grzywna, zmienił strop kościoła z płaskiego na beczkowy;
1973-83 Jan Sikora, odnowił ołtarze, wprowadził polichromie;
1986-2011 Stanisław Jarguz, rozbudował kościół powiększając go o boczne nawy, doprowadził do koronacji obrazu NMP oraz do wyniesienia świątyni do rangi Sanktuarium Maryjnego;
2011-20 Stanisław Bętkowski;
2020 – do dziś Bogusław Seweryn
Źródło: straznicyczasu.pl
