Tam, gdzie inni uciekają, oni dopiero ruszają

opowiecie.info 32 minut temu

Powiatowy Dzień Strażaka w Krapkowicach przypomniał, iż bezpieczeństwo nie bierze się znikąd. Za każdym alarmem stoi człowiek gotowy rzucić wszystko i jechać tam, gdzie pali się dom, las albo czyjeś życie. W czasach, gdy wielu lubi mówić o bohaterstwie, strażacy po prostu robią swoje – cicho, skutecznie i bez potrzeby wielkich słów.

Są takie uroczystości, podczas których patos nie razi. Wręcz przeciwnie – wydaje się naturalny. Powiatowe Obchody Dnia Strażaka w Krapkowicach były właśnie jednym z takich wydarzeń. Mundury wyprasowane, sztandary podniesione, odznaczenia błyszczące w majowym słońcu. Ale pod całą tą ceremonialną oprawą kryło się coś znacznie ważniejszego: zwykła ludzka wdzięczność.

Bo strażaków docenia się najczęściej wtedy, gdy wyją syreny.

Na co dzień mało kto zastanawia się, kto w środku nocy wybiega z domu do pożaru stodoły, wypadku na obwodnicy albo zalanej piwnicy po gwałtownej ulewie. Kto zakłada ciężki mundur nie dla prestiżu, ale dlatego, iż ktoś potrzebuje pomocy natychmiast – nie jutro, nie po procedurze, nie po naradzie.

Dlatego tak ważne są chwile, kiedy można powiedzieć im po prostu: dziękujemy.

Burmistrz Gogolina Krzysztof Reinert przypominał, iż to święto odwagi, poświęcenia i codziennej służby na rzecz bezpieczeństwa mieszkańców. I trudno o trafniejsze podsumowanie. Szczególnie gdy słucha się historii konkretnych ludzi, a nie anonimowych nazwisk z oficjalnych list.

Dh Marta Szóstko z OSP Odrowąż otrzymała Brązową Odznakę „Zasłużony dla Ochrony Przeciwpożarowej”. Prezes jednostki, dh Paweł Schreiber, został awansowany na aspiranta sztabowego. To nie są dekoracje „za obecność”. Za każdym takim wyróżnieniem stoją lata dyżurów, szkoleń, wyjazdów i sytuacji, których większość z nas wolałaby nigdy nie oglądać.

Najbardziej poruszające bywają jednak momenty osobiste. Reinert wspominał Dariusza Kilańczyka – dziś funkcjonariusza PSP w Krapkowicach, dawniej kolegę ze szkolnej ławki w Zespół Szkół Elektrycznych im. Tadeusza Kościuszki w Opolu. Tego rodzaju spotkania pokazują, iż za mundurem przez cały czas stoi człowiek: dawny kolega, sąsiad, ktoś „stąd”. Człowiek, który pewnego dnia wybrał służbę.

I może właśnie dlatego strażacy wciąż cieszą się w Polsce zaufaniem, którego politycy mogą im tylko pozazdrościć. Strażak nie pyta o poglądy, zanim poda rękę. Nie sprawdza legitymacji partyjnej przed wejściem do płonącego budynku. Nie robi konferencji prasowej przed ratowaniem człowieka z wraku samochodu.

Wojewoda Monika Jurek mówiła podczas uroczystości o odpowiedzialności, dyscyplinie i decyzjach podejmowanych w ułamku sekundy. To ważne słowa, bo właśnie w tych sekundach rozstrzyga się czasem czyjeś życie. Straż pożarna nie działa w rytmie medialnych cykli ani internetowych sporów. Tam liczy się refleks, doświadczenie i zaufanie do ludzi stojących obok.

Wicestarosta Sabina Gorzkulla przypomina natomiast coś równie istotnego: bezpieczeństwo kosztuje. A adekwatnie – jest inwestycją. Powiat Krapkowicki przeznaczył w tym roku ponad 172 tysiące złotych dla 29 jednostek OSP. I bardzo dobrze. Bo nowy sprzęt strażacki nigdy nie jest „wydatkiem dla strażaków”. To wydatek dla nas wszystkich. Dla ludzi, którzy chcą mieć pewność, iż gdy wydarzy się tragedia, ktoś przyjedzie na czas.

W świecie pełnym hałasu, krzyku i politycznych widowisk strażacy pozostają symbolem czegoś coraz rzadszego — bezinteresownej służby. Nie idealnej, nie pomnikowej, ale prawdziwej.

I może dlatego, kiedy podczas takich uroczystości dzieci z przedszkolnej drużyny pożarniczej patrzą na druhów z podziwem, człowiek ma jeszcze odrobinę wiary, iż pewne wartości jednak nie znikają.