Dar Boga / skryba021

Dar Boga

Wszechmocny Bóg nie mógł w sobie sterczeć,
Chciał w świecie widzieć moc potęgi.
Wypowiedział Słowo! – Świat się rodzi,
Czas rozpoczął swe wieczne biegi.

Duch Mądrości nie mógł w ciszy dulczeć,
Chciał ukazać piękno istnienia.
Jak kwiat, co woń swą pragnie rozsiewać,
„Mirrą” nucąc pieśń dziękczynienia.

Bóg Miłości ognia nie mógł stłumić,
Chciał świat tym płomieniem ogarnąć.
W Słowie Życia daje Siebie szczodrze,
Pomagając do celu dobrnąć

Bóg Ojciec, co z czułością Rodzica,
Na miłość dzieci wyczekuje.
W dzień oświeca drogę złotym Słońcem,
Nocą dom gwiazdami wskazuje.