Obojętność / Ruda

Nie ma
takiej wody w ziemi
i nieba z deszczem,
by podlać pragnienie,
gdy człowiek
przestaje pragnąć.

Nie ma takiego ognia,
który ogrzeje
serce,
co zapomniało,
że kiedyś płonęło.

W obojętności
nie ma już pytań,
bo odpowiedzi
niczego nie zmieniają.

Nie ma dobra
ani zła,
jest tylko chwila,
która trwa
bez powodu.

A człowiek?

Stoi pomiędzy
tym, co było,
a tym,
czego już nie oczekuje,

i choćby cisza
nie ma znaczenia,
bo żeby usłyszeć ciszę,
trzeba jeszcze
czegoś pragnąć.